1.
Biej Oe, o HEARE, in Oew’ haane,
skuul ik in alle nood,
want viejaann maakt zik groot.
Maak miej vuur eeweg neet tot skaande.
Doot rech, kom miej temeute,
zet miej op vrieje veute.
2.
Maak an, maak an, heur noar minn stemme,
minn Rots en stoarke Stea;
dan mag ik vaejleg wean.
Iej, redt miej oet de vaalse klemme
van leu dee t in de nachen,
in t duuster, liezem lachen.
3.
Ik mag op dissen God en HEARE,
op minnen Rotssteen bouwn,
miej an Oe toovetrouwn.
Wies miej de weg, weas miej geneareg.
Getrouw in al Oew haandeln
mag ik non vaejleg waandeln.
4.
In Oewe haane leg ik, HEARE,
min gees; Iej, redt miej, God,
at alns miej bange wort.
Ik haat’ de dwoaze leu dee t neareg,
slim gruets en zoonder heender,
zik buungt vuur stomme steender.
5.
Mer ik mag leawn biej brood en beeker
en stille daale lign,
met wille psalmen zingn.
Oew’ groote trouw is vast’ en zeeker.
Iej huern minn zeele zuchen
toew ik tot Oe kùm vluchen.
6.
Iej woarn miej vuur de duustre machen
en hebt, op t bange skreewn,
minn veute ruumte ‘geewn.
Want, HEARE, good zeent Oew’ gedachen.
De viejaand, krom en krange,
maakt miej geduureg bange.
7.
De troann stoat mij vedan in t ooge.
Min lief, minn zeele geet
ten oonder in t vedreet.
Al t kwoad geet as de golven, hooge,
oawer min leawn. Ik gùlle;
minn zuenden zeent zoovùlle…
8.
Minn krach vegeet en ook minn butte
vegoat en woer ik stoa:
de viejaand wis miej noa.
Ik zinn ezeukn deep in de putte.
Met luegns en racheltaale
kiekt zee deep op miej daale.
9.
Mer ook minn noabers, een’ vuur eene;
wee t in minn stroate wonn,
biej miej aalt t’rechte konn,
vlucht vuur miej vot met rappe beene.
Minn naam en min geslachte
is vot oet ùer gedachte.
10.
Ik zinn vegàtn en oet ùer hatte,
vuur dood en oet eteeld,
as skùeter op nen beelt.
En umm miej hen veul ik dàt zwatte,
dàt flustern van de slàchen
dee t miej van skrik doot hàggen.
11.
Zee koonkelfoest slim met mekaander,
wilt miej in t hatte raakn,
joa deankt miej dood te maakn.
k Zegg teegn miejzelf: doar is ginn Aander,
biej Wee ik skuuln kan, HEARE,
dan Iej, teegn al dàt zeare.
12.
Minn dag en uur is in Oew” haane!
Iej, HEARE, redt miej toch;
De viejaann volgt miej nog
en zitt miej noa met felle taane.
Loat op Oewn knech toch daale
lech oet Oew’ heemelzaale.
13.
Loat, HEARE, vuur Oew’ angezichte
miej noojt te skaande stoan;
k magg aaltied tot Oe goan.
Straf al Oew’ haaters in t gerichte,
de leu dee t alns bedoarven,
loat ze toch zwiegn en stoarven.
14.
Loat zwiegn de leu dee t aalt doewnùereg
zik gruets ne god vebeelt
en teegn Oew’ Keender skeelt.
k Magg weetn van al Oew’ rieke wùere
dee t Iej, wee noar Oe lustert,
stille in t binnste flustert.
15.
Want groot is t good vuur wee Oe vreezen,
vuur alln dee t as Oew Keend
ùer henkomn biej Oe veent.
Vuur t ooge van de weald epreezen
zùet Iej ze in Oew’ oarme
teegn minne leu beskoarmen.
16.
Non zeent ze vaejleg in Oew’ teante,
vuur leu dee t voel en vaals
slim kùjjert deep’ oet n haals.
Priest dan de HEARE, want Hee keant ze.
Goddaank, umm t eeweg woonder
goa k neet an t kwoad ten oonder.
17.
Miln in de stad, benùwd en bange
heb Iej miej trouw bewoard,
miej vuur de dood espoard.
De HEARE keann min nood al lange.
Ik zea, slim van de wieze:
Ik zal Oe noojt mear priezen.
18.
Ik mean: non kuemp min leawn an n eande –
Iej huern min roopn en skreewn
en zeent neet vot ebleewn.
Hee lustert noar Zinn Wichter gearne.
Hee lùt, in leawn en stoarven,
ze noojt in n biestern zwoarven.
19.
Weast dan mer wies met Um, oewn HEARE.
Mer wee zik gruets gedreangt
wordt zeeker neet ezeangd.
Weast stoark, want Hee is oe geneareg.
Hee stoarkt wee noar Um zochen
en stùedeg Um vewochen.